"Ευριπίδου Σπαράγματα" στον Επικούριο.

Σχολιάστε

http://apia-epikourios.blogspot.com/

«Ευριπίδου Σπαράγματα» στον Επικούριο


Βασισμένη σε αποσπάσματα, εκτεταμένα ή μη, από τις χαμένες τραγωδίες του Ευριπίδη είναι η παράσταση «Ευριπίδου Σπαράγματα ή Απλά Μαθήματα μιας Άγνωστης Μυθολογίας», συμπαραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου και του Ελληνικού Φεστιβάλ που θα παρουσιαστεί το Σάββατο 1 Αυγούστου στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα.
Ως γνωστόν σώζονται ακέραια 19 δράματα του μεγάλου τραγικού. Υπάρχουν όμως και αρκετά σπαράγματα (αποσπάσματα) από πολλές τραγωδίες του, που δεν διασώθηκαν ολόκληρες. Αποφθέγματα, διδάγματα, μέρη διαλόγων, μονολόγων, χορικά, υλικό πλουσιότατο, άκρως ενδιαφέρον, ακριβώς γιατί προσφέρει ερεθίσματα, νύξεις, εξαιρετικά γοητευτικές στον μυστηριώδη και όχι ξεκάθαρο ειρμό τους.
Σώζονται εκτεταμένα μέρη από τα έργα: Υψιπύλη, Κρήτες, Ανδρομέδα, Φαέθων. Υπάρχουν όμως και ενδιαφέροντα μέρη από πολλές άλλες τραγωδίες όπως: Τήλεφος, Οιδίπους (με παραλλαγή του γνωστού μύθου), Βελλεροφόντης, Μελανίππη, κ.ά..
Από σκηνοθετική πλευρά, θα επιχειρηθεί μια σύνθεση των σπαραγμάτων, χωρίς «λογικό» σύνδεσμο μεταξύ τους, βασισμένη ακριβώς στον αποσπασματικό τους χαρακτήρα, τονίζοντας την έννοια των «χαμένων» έργων, των «χαμένων»κόσμων. Η μουσική θα συνδέει τις διάφορες ατμόσφαιρες, δημιουργώντας έναν καμβά, βασισμένο στον αποσπασματικό χαρακτήρα του όλου θέματος. Ο θεατής κάθε φορά θα εισδύει με κάποιο τρόπο στον κάθε μύθο, στον κόσμο του κάθε έργου, χωρίς ωστόσο να μπορεί να τον συμπληρώσει ή να τον ολοκληρώσει λογικά.
Η όλη σύνθεση έχει γίνει με την συνεργασία του φιλολόγου Γιάννη Λιγνάδη, που έχει ασχοληθεί ειδικά με τον Ευριπίδη κι έχει ήδη μεταφράσει όλα τα σπαράγματα από τα χαμένα δράματά του. Η δραματουργική επεξεργασία και οι στίχοι είναι της Αγαθής Δημητρούκα.
Τη σκηνοθεσία του εγχειρήματος υπογράφει ο Βασίλης Νικολαΐδης, την επιμέλεια του σκηνικού χώρου και τον σχεδιασμό των κοστουμιών ο Γιάννης Μετζικώφ, τη μουσική ο Πέτρος Ταμπούρης, τις χορογραφίες η Έρση Πήττα, τους φωτισμούς η Ελευθερία Ντεκώ, τη μουσική διδασκαλία και τα φωνητικά σχήματα η Αναστασία Κατσιναβάκη και ο Παναγιώτης Λάρκου, ενώ βοηθός χορογράφου είναι ο Παναγιώτης Λάρκου
Τους ρόλους ερμηνεύουν : Λουκία Πιστιόλα, Γιάννης Κρανάς, Άννα Κουτσαφτίκη, Θανάσης Κουρλαμπάς, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Μαρία Παρασύρη, Αναστασία Κατσιναβάκη, Παναγιώτης Λάρκου, Βαγγέλης Ψωμάς, Ζαχαρούλα Κλειματσάκη, Βασιλική Κυπραίου.

Advertisements

Λύκαια 2009.10η ανά τετραετία αναβίωση.

Σχολιάστε

http://apia-epikourios.blogspot.com/2009/07/2009.html

Λύκαια 2009

Από την 1η μέχρι την 9η Αυγούστου στο ιερό βουνό των Αρκάδων, το Λύκαιον όρος, θα πραγματοποιηθούν τα 10α Λύκαια με τη συμμετοχή των 7 δήμων της ευρύτερης περιοχής. Τα Λύκαια είναι αθλητικοί, πνευματικοί και μουσικοί αγώνες.
Στόχος των διοργανωτών είναι να φωτοβολήσουν τα ευγενικά ιδανικά που γέννησαν το πρώτο δάφνινο στεφάνι για τους νικητές των αγώνων.
Όπως σημειώνουν «Τα Λύκαια 2009 θέλουν να τιμήσουν τον Διαχρονικό Πολιτισμό της Ελλάδας, την Πελοπόννησο, την Αρκαδία, να προβάλλουν το Λύκαιον Όρος που θεωρείται ο Όλυμπος των Αρκάδων, τους περίφημους αρχαιολογικούς του χώρους με το μεγάλο Αρχαίο Στάδιο και το μοναδικό Ιπποδρόμιο, τον Επικούριο Απόλλωνα, την Πανάρχαια Λυκόσουρα, την πρώτη πόλη του κόσμου που ανέπτυξε τον πολιτισμό, την Αρχαία Μεγαλόπολη με το μεγαλύτερο θέατρο της αρχαιότητας και το μοναδικό Θερσίλειο Βουλευτήριο των Μυρίων, πρωτοποριακή δημοκρατική κατάκτηση, την Αρχαία Τραπεζούντα καθώς και όλους τους εξαίρετους χώρους της ευρύτερης περιοχής.Τα Λύκαια 2009 που περικλείουν τα αγνά ιδανικά που τόσο έχουμε σήμερα ανάγκη, είναι αγώνες Στεφανίτες και όχι Χρηματίτες, ανήκουν σε όλους τους Έλληνες, και πρέπει να τα υποστηρίζουμε και να τα προβάλλουμε με θέρμη και αγάπη».Τα Λύκαια 2009 αποτελούν την αφορμή για την αρχή ουσιαστικής συνεργασίας ανάμεσα στους επτά όμορους δήμους που αν και ανήκουν σε τρεις διαφορετικούς νομούς αποτελούν μια ενότητα με κοινά γεωγραφικά, ιστορικά, πολιτιστικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά.

Οι δήμοι Μεγαλόπολης, Γόρτυνας, Φαλαισίας(Αρκαδία), Ανδρίτσαινας, Νέας Φιγαλείας,(Ηλεία) Είρας και Ανδανίας(Μεσσηνία) με ένα ευρύ πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων σε όλους τους δήμους επιχειρούν την υλοποίηση ενός στόχου που ενέχει τις δυνατότητες της μετατροπής της ευρύτερης περιοχής σε τόπο εναλλακτικού τουρισμού, με βάση τον πολιτισμό.

Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος εντάσσεται η εκδήλωση της 1ης Αυγούστου στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα με την παράσταση «Ευριπίδου Σπαράγματα» από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου.

Ο Εξηκίας , το τάβλι και το σκάκι

2 Σχόλια



Αμφορέας. 530 π.Χ.

( κάνετε κλικ στην εικόνα)

Ο Αχιλλέας και ο Αίας παίζουν πεντάγραμμα, ένα παιχνίδι που το επινόησε ο Παλαμήδης και παιζόταν με πεσσούς που τους μετακινούσαν πάνω σε πέντε γραμμές. Σαφώς είναι το τάβλι της αρχαιότητος καθώς οι ήρωες, των οποίων τα ονόματα αναγράφονται, είναι τόσο αφοσιωμένοι στο παιχνίδι τους, ώστε το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι ζαριές τους· ο Αχιλλέας ψιθυρίζει «τέσσερα» και ο Αίαντας «τρία»(διακρίνεται στο επάνω μέρος του αγγείου). Το περιστατικό είναι γνωστό μόνο από παραστάσεις σε αγγεία, χωρίς αμφιβολία όμως οι αγγειογράφοι αντλούν το θέμα τους από παλιότερη επική διήγηση.

Περίπου το 530-525 π.Χ., οι Αθηναίοι κεραμείς και αγγειογράφοι προχωρούν σε καινοτομίες. Η σπουδαιότερη είναι η εφεύρεση του ερυθρόμορφου ρυθμού. Η τεχνική συνίσταται στην αντιστροφή της εντύπωσης του μελανόμορφου: μορφές στον ανοιχτό χρωματικό τόνο του πηλού πάνω στο βάθος του μαύρου βερνικιού με το οποίο καλύπτεται το αγγείο. Τα περιγράμματα ορίζονται με μια παχιά γραμμή, τη λεγόμενη ανάγλυφη, ενώ η γραμμή από αραιωμένο μελάνι χρησιμοποιείται για τις λεπτομέρειες της ανατομίας. Η τεχνική αυτή επιτρέπει την αλληλοκάλυψη των μορφών και την ακριβέστερη σχεδίαση πολύπλοκων στάσεων του ανθρώπινου σώματος. Έτσι οι συνθέσεις απελευθερώνονται από τη συμβατικότητα των μελανών μορφών

Ο Εξηκίας είναι ένας από τους σημαντικότερους αγγειογράφους. «Διακρίνεται για την ακρίβεια, τη σιγουριά, την καθαρότητα και την απαράμιλλη δεξιοτεχνία της γραμμής του. Αγαπά τη λεπτομέρεια και τη διακοσμητικότητα, φτάνοντας σε αποτελέσματα πραγματικά αξεπέραστα, χωρίς όμως να χάνεται και η συνολική εικόνα των συνθέσεών του. Συχνά απεικονίζει σκηνές που αναφέρονται σε χρονικές στιγμές πριν ή μετά την κύρια δράση. Προτιμά κυρίως τις ήρεμες στάσεις, χωρίς ωστόσο να απουσιάζουν εντελώς και οι ορμητικές, και αρκετές φορές μπορούμε να υποψιαστούμε στις εικονιζόμενες μορφές του την ψυχολογική τους κατάσταση και τον εσωτερικό τους κόσμο» και ήταν κι αυτός ταυτόχρονα κεραμέας και αγγειογράφος και οφείλει πολλά στην τεχνική και στην παράδοση μιας ομάδας (Λυδός, ο Ζωγράφος του Άμαση και, κορυφαίος όλων, ο Εξηκίας), από την οποία προήλθε, και που ονομάζεται συμβατικά «ομάδα Ε». Ξεχωρίζει για τα αγαλματώδη πρότυπα των μορφών του, τις αναπτυγμένες τρισδιάστατες πτυχώσεις των ρούχων, τα πλούσια κοσμήματα, τις καλοδουλεμένες πανοπλίες και τις φροντισμένες χαίτες των αλόγων. Οι καινοτομίες του εκτείνονται σ’ όλους τους τομείς: πιθανόν αυτός πρώτος να χρησιμοποίησε το κόκκινο-κοραλλί χρώμα και να σχεδίασε τα γνωστά αποτροπαϊκά μάτια στις λεγόμενες «οφθαλμωτές» κύλικες. Επιπλέον, επιλέγει πρωτότυπους τρόπους για την απεικόνιση γνωστών μυθολογικών επεισοδίων, όπως στην περίπτωση της αυτοκτονίας του Αίαντα (Μπορείτε να δείτε το συγκεκριμένο αμφορέα σε νέο παράθυρο, αν κάνετε κλικ εδώ) ή στην επιστροφή των Διόσκουρων (Μπορείτε να δείτε το συγκεκριμένο αμφορέα σε νέο παράθυρο, αν κάνετε κλικ εδώ).

Στους αιώνες που πέρασαν, πολλές φορές τροποποιήθηκαν οι κανόνες του παιχνιδιού πεντάγραμμα/τάβλι. Οι τελευταίες όμως σημαντικές αλλαγές έγιναν στην Ιταλία, την εποχή της Αναγέννησης όταν εξάλλου πολλοί καλλιτέχνες ξαναχρησιμοποίησαν τις μεθόδους του Εξηκία . Έτσι ο 15ος αιώνας έθετε την σφραγίδα του στο ελληνικό πνεύμα αλλά και στο τάβλι, που από τότε παραμένει αμετάβλητο.

Και επειδή πολλές φορές το μπερδεύουν με το σκάκι, ναι, και σκάκι έπαιζαν οι αρχαίοι Ελληνες…:

Όταν ο Βρετανός αρχαιολόγος Σερ Άρθουρ Έβανς πραγματοποιούσε ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού στα τέλη του 19ου αιώνα, έμεινε έκθαμβος όταν αντίκρισε μια μεγάλη πλάκα από ελεφαντόδοντο και πέτρα χρώματος μπλε, με γυάλινη επικάλυψη και χρυσά φύλλα. Το εντυπωσιακό αυτό εύρημα ήταν το «Μέγα Ζατρίκιον» που συνοδευόταν από πέντε πιόνια από ελεφαντόδοντο και είχε διαστάσεις 104Χ61 εκατοστά. Το «Μέγα Ζατρίκιον» ήταν ένα βασιλικό παιχνίδι ανάλογο με το σύγχρονο σκάκι και γι’ αυτό ο χώρος που ανακαλύφθηκε ονομάστηκε «Διάδρομος του Ζατρικίου». Στην αρχική του μορφή απεικόνιζε ένα τέλειο ημερολόγιο με τέσσερα έτη, όπου οι 72 περιφερειακές γραμμές αντιστοιχούν σε 72 χρονικά διαστήματα των 20 λεπτών, δηλαδή μια 24ωρη μέρα (72Χ20 =1440 λεπτά = 24ώρες Χ 60 λεπτά = μία 24ωρη ημέρα).

Διάδρομος του Ζατρικίου στην Κνωσό

Το σκάκι που εκτίθεται στο Μουσείο του Ηρακλείου βρέθηκε εκεί. Αλλά δεν έπαιζαν μόνο σκάκι. Είχαν και μέχρι και αποχετευτικό σύστημα στο παλάτι!

Το σύστημα αποχέτευσης του παλατιού φαίνεται καθαρά εκεί: κάθε σωλήνας στενεύει στις άκρες για να εφαρμόσει στον επόμενο έτσι ώστε να έχει μεγαλύτερη πίεση για να νικά τα εμπόδια.

Πηγή:

http://www.fhw.gr/chronos/04/gr/culture/335arts_cer_black_figured2.html, http://www.archive.gr/modules.php?name=News&file=print&sid=14http://users.thess.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/AR/ar.ag/Exekias.4.htm

http://project.athens-agora.gr/index.php?view=evr&pid=4&lang_id=gr

http://chesslessons.gr/chess-ancient-greece.htm



http://www.crete.tournet.gr/Corridor_of_the_Draughtboard-si-654-el.jsp


ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΙΑ 2009.ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝ ΚΑΛΕΣΜΑ.1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009

Σχολιάστε

Πολιτιστικός Σύλλογος ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ
τηλ. 6974 005114

prom.pyrforos@gmail.com

Πρόσκληση στις Ιαματικές της ψυχής

τελετές μνήμης των Θερμοπυλών!

Πριν από 2489 χρόνια, ένα μοναχικό λιοντάρι, σαν βράχος στύλωσε τα πόδια του στις Θερμοπύλες, και αρνήθηκε στις βάρβαρες ορδές των Περσών να εισβάλουν στον ιερό τόπο του δημιουργικού πολιτισμού! Οι ουρανομήκεις βρυχηθμοί του, σαν σαρωτικοί κεραυνοί καλοκαιρινής καταιγίδας κατατρόμαξαν τους εχθρούς του πολιτισμού, βυθίζοντας τις απαίδευτες ψυχές τους σε πυκνό απέραντο δέος θαυμασμού, για την πρωτοφανή ηρωική αυταπάρνηση του! Η πίστη ότι εισέρχονται σε μια χώρα τέτοιων μυθικών ηρώων, φώλιασε στην ψυχή τους προκαλώντας την αρχή της ήττας τους… και την σωτηρία της Ελλάδος και ολόκληρου του ελεύθερου και δημιουργικού κόσμου! Δυόμισι χιλιετίες μετά, ο απόηχος αυτής της απίστευτης κραυγής για ελευθερία και υπερηφάνεια, ακούγεται ακόμα… και είναι ολοφάνερο πως δεν θα σβήσει ποτέ!

Αυτός ο λιονταρόψυχος πρόγονός μας, ο Λεωνίδας μας καλεί!

Αυτός ο πραγματικός ημίθεος, που ολομόναχος σήκωσε στους ηρωικούς του ώμους την τύχη ολόκληρη της ανθρωπότητας, μας ευεργέτησε απέραντα, δίνοντας στον πολιτισμό μια ανεπανάληπτη ευκαιρία ύπαρξης.

Αυτός ο Τιτάνας που στα τρακόσια στιβαρά χέρια του κράτησε ζωντανά τα ιδανικά της ελευθερίας, έδωσε νόημα και κατεύθυνση στην παγκοσμία ιστορία! Αυτός ο υπερ-Ήρωας, που το μεγαλείο του, λόγια μυρίων ποιητών αδυνατούν να περιγράψουν, αυτός που ξεπέρασε κάθε μυθικό κατόρθωμα… μας περιμένει για να μας μεταδώσει το μεγαλείο και την μαχητικότητά του… που τόσο την έχουμε σήμερα ανάγκη!

Ελάτε στην ιαματική γιορτή του μαχόμενου πολιτισμού!

Ελάτε όλοι… Μη διστάζετε στιγμή! Δώστε μια ευκαιρία στον εαυτό σας να αναβαπτιστεί ευεργετικά στις πανανθρώπινες αξίες των υπερασπιστών του πολιτισμού.

Ελάτε να ξαναθυμηθούμε τι σημαίνει πραγματικός αγώνας για ιδανικά!

Ελάτε… όλοι μαζί ενωμένοι, φιλιωμένοι και ομόψυχοι, να γιατρέψουμε την αξιοθρήνητη μετριότητά μας, την μολυσματική μικροψυχία μας. Να ξεπλύνουμε από πάνω μας την φαύλη παθητικότητα, τους αλληλοσπαραγμούς και τη δύσοσμη εγκεφαλική σήψη… που παιδιόθεν μας φύτεψαν οι πανάθλιοι σύγχρονοι εξουσιαστές μας.

Ελάτε όλοι… να πάρουμε απ’ το στιβαρό του χέρι, λίγο απ’ την τόλμη και το μεγαλείο της ψυχής του. Να τον αγγίξουμε, να δακρύσουμε, να τον χειροκροτήσουμε, να τον υμνήσουμε! Μην στερήσετε απ’ τον εαυτό σανς μια τέτοια ευκαιρία ζωογόνου γιορτής κάτω απ’ την πανιαματική σκιά του ωραιότερου λέοντα της Ελλάδος! Ο δάσκαλος του πολέμου, ο ήρωας Λεωνίδας μας περιμένει!

Ελάτε να γευθούμε το μεγαλείο του, να μεθύσουμε απ’ ομορφιά της ηρωικής ελληνικής ψυχής του! Κάτω απ’ τον ίσκιο του, να ανταλλάξουμε όρκους ενότητας. Ελάτε να ανταμώσουμε ενωτικά, γιορταστικά μπροστά στον δικό μας πραγματικό εσταυρωμένο, τον ανεπανάληπτο σωτήρα ιδανικών, τον μέγιστο ήρωα όλων των πανανθρώπινων αγώνων.

Ελάτε να γιατρευτούμε. Να γιατρέψουμε την αβάσταχτη μετριότητα μας, αγγίζοντας την πανιαματικό ηρωισμό του. Ας τιμήσουμε τον μεγαλύτερο ήρωα όλων των εποχών, τον δικό μας Μέγα Λεωνίδα… τον Έλληνα!

Πολιτιστικός Σύλλογος ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ

http://koinothess.wordpress.com/2009/07/07/thermopyles/

http://koinothess.wordpress.com/2009/07/30/thermopyles2/

1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009

ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΩΡΑ 19.00

ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΘΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΟΥΝ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

1 . ΙΚΤΙΝΟΣ … 6977512449

2 . ΟΔΥΣΣΕΥΣ … 6972110145

3 . ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ … 6977860906

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ ΑΠΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

1 . ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ … 6977209510

2 . ΟΛΒΙΟΣ … 6944745805

3 . ΛΕΩΝ … 6936813669

Πληροφορίες για τη διοργάνωση:

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, τηλ. 6977209510

ΛΕΩΝ, τηλ. 6936813669

Τάματα,Μνημεία,Εορτές και αφιερώματα των Ελλήνων,στον Μαραθώνα,στις Πλαταιές και στις Θερμοπύλες.

Σχολιάστε

Τα τάματα των Ελλήνων προς τους θεούς της Ελλάδος…για να συνδράμουν στη νίκη,κατά των εισβολέων Περσών με βασιλέα των τον Δαρείον(παρασυρθέντος και προτραπέντος υπό των παρεισάκτων «προφητών»,των οποίων τα σχετικά είναι καταγεγραμμένα εν τη βίβλον των και μη επιδεχόμενα αμφισβητήσεως) το 490 προ χ.χ. και τα αφιερώματα και κατ’ έτος τελούμεναι Εορταί προς Τιμήν και Μνήμην αιώνιον…

[Το έργον ήτο τωόντι μέγα’ η πατρίς ημών επέ
πρωτο να ίδη πολλάς έτι ενδόξους ημέρας,αλλ’ ίσως ουδεμία δύναται ν’αντιπαραβληθή προς ταύτην την εν Μαραθώνι μάχην,καθ’ ήν οι Έλληνες πρώτην φοράν νικήσαντες εκ του συστάδην τους Πέρσας,τοσούτω μάλλον ενεθαρρύνθησαν εις τους μετέπειτα αγώνας όσω μία μόνη πόλις είχεν αρκέσει ίνα κατισχύση της πολυαρίθμου εκείνης στρατιάς.Και αν σήμερον,μετά παρέλευσιν δισχιλίων και επέκεινα ετών,μετά θλίψεως μεν αναλογιζόμεθα οίου κλέους ήθελε στερηθή το ελληνικόν όνομα,οίαν ζημίαν ήθελε πάθει η ανθρωπότης,εάν αι Αθήναι,ηττηθείσαι και υποταχθείσαι εις τους Πέρσας,απεστερούντο του μέλλοντος εκείνου,καθ’ ό τοσαύτα εμεγαλούργησαν εις άπαντας τους κλάδους της ανθρωπίνης αρετής,γνώσεως και τέχνης,μετ’ αγαλιάσεως δε ασπαζόμεθα την μνήμην του κατορθώματος δι’ ού ο κόσμος απηλλάγη τοιαύτης συμφοράς,ειμπορούμεν να φαντασθώμεν οποία άρά γε υπήρξε τότε η των Αθηναίων ευφροσύνη.Την ευφροσύνην ταύτην επεδείξατο προ πάντων δια της προς τους θεούς ευγνωμοσύνης.Ο Μιλτιάδης είχε τάξει εις Άρτεμιν την αγροτέραν τοσαύτας αίγας όσοι ήθελον πέσει εχθροί.Η εκτέλεσις της ευχής ταύτης ετροπολογήθη μεν ήδη κατά τι δια ψηφίσματος της Εκκλησίας του δήμου,προσενεγκόντος εις την θεάν κατά την ημέραν της εορτής αυτής θυσίαν αιγών 500,απεφασίσθη δε ότι η αυτή θυσία θέλει επαναλαμβάνεται κατ’ έτος την εορτήν ταύτην,εις αιώνιον μνημόσυνον της εν Μαραθώνι νίκης.Αλλά και ο θεός Πάν,ο έφορος των ποιμένων,των ποιμνίων και των εις βοσκήν χρησίμων πεδίων,

«ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»,Κων.Παπαρρηγόπουλος,βιβλίον τρίτον,εκδόσεις ΓΑΛΑΞΙΑ-ΕΡΜΕΙΑΣ.

Δέκα χρόνια μετά…τα εν Θερμοπύλαις ανεγερθέντα Μνημεία…υπέρ των ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,αμυνομένων της εισβολής έξι περίπου εκατομμυρίων Ασιατών,του Ξέρξου βασιλέως των(παρασυρθέντος και αυτού υπό του παρεισάκτου εις τα παλάτια του εβραίου Μαρδοχαίου,εξαδέλφου της ΕΣΘΗΡ,την οποία δολίως είχε «σπρώξει» και καταστήσει σύζυγο του Ξέρξου.Τα σχετικά στο βιβλίο «ΕΣΘΗΡ» της…»θεοπνεύστου» βίβλου.)


«ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»,Κων.Παπαρρηγόπουλος,βιβλίον τρίτον,εκδόσεις ΓΑΛΑΞΙΑ-ΕΡΜΕΙΑΣ.

Και εκατό χρόνια μετά την χ.χ.(χριστιανική…χρονολόγηση)!
[…Οι θεσμοί ούτοι υφίσταντο όχι μόνον εις τας λεγομένας ελευθέρας πολιτείας και χώρας,αλλά εν μέρει και εις αυτά τα τμήματα της Ελλάδος τα οποία υπό το όνομα Αχαία,συνεκρότουν την ρωμαϊκήν επαρχίαν.Ακόμη το αμφικτυονικόν συνέδριον ήτο επιτετραμμένον την προστασίαν του εν Δελφοίς ιερού‘ ακόμη συνήρχοντο τα συνέδρια των Βοιωτών,των Φωκέων των Αχαιών‘ ακόμη συνέρρεεν άπασα η Ελλάς εις τα Ολύμπια,εις τα Νέμεα,εις τα Ίσθμια,εις τα Πύθια και ο ελάϊνος των αγώνων στέφανος ελογίζετο ως η υπερτάτη των τιμών ής ηδύνατο να αξιωθή άνθρωπος επί γης’ ακόμη επανηγυρίζοντο αι κατά Περσών νίκαι δια θυσιών τελουμένων εν Μαραθώνι και εν Πλαταιαίς,δια λόγων εκφονουμένων εις τα πεδία της μάχης,δι’ αγώνων διεξαγομένων περί τους τάφους του Λεωνίδου και του Παυσανίου.Ακόμη ετίμων οι Μεσσήνιοι την μνήμην του ήρωος αυτών Αριστομένους,και οι Σικυώνιοι την μνήμην του ιδρυτού της αχαϊκής συμπολιτείας Αράτου.]
«ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»,Κων.Παπαρρηγόπουλος,βιβλίον όγδοον,(χριστιανικός Ελληνισμός),κεφ.Α’,σελ.52,εκδόσεις ΓΑΛΑΞΙΑ-ΕΡΜΕΙΑΣ.

Αυτά τότε…σήμερα;

Superstars ελληνικής καταγωγής

Σχολιάστε

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΪΝΣΤΑΙΝ (Περί Καραθεοδωρή)

Σχολιάστε

Το έτος 1973, γιορτάστηκε σ’ όλο τον κόσμο της επιστήμης σαν ‘‘Έτος Καραθεοδωρή’’ με τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννησή του.

Η λαμπρή αυτή Ελληνική διάνοια, θα μείνει στην πρώτη γραμμή των μεγάλων ερευνητών, που με τη δύναμη της μεγαλοφυΐας τους πέτυχαν μία καταπληκτική επέκταση στα όρια της Μαθηματικής Επιστήμης.

Η μεγαλύτερη διάνοια του αιώνα μας, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, θεωρούσε τη διδασκαλία των μαθηματικών του Καραθεοδωρή, θεμέλιο της δικής του επιστημονικής σκέψης. Ο Κυριάκος Διακογιάννης στα ‘‘Καθαρά και ξάστερα’’ της ‘‘Αυριανής’’ στις 20-10-1987 γράφει: ‘‘Λίγο καιρό πριν πεθάνει ο διάσημος φυσικός Αλβέρτος Αϊνστάιν ζούσε τελείως απομονωμένος, αποφεύγοντας, όπως άλλωστε σ’ ολόκληρη τη ζωή του, τις συναναστροφές. Εκείνη την εποχή (πέθανε το 1955 σε ηλικία 76 ετών) μια συντροφιά Αμερικανών δημοσιογράφων με την μεσολάβηση του διευθυντού ενός επιστημονικού περιοδικού φίλο του Αϊνστάιν, κατάφερε να πείσει τον μεγάλο φυσικό να εγκαταλείψει την μοναξιά του και να δώσει μία συνέντευξη τύπου. Είτε γιατί διαισθανόταν το τέλος του, είτε για άλλους λόγους άγνωστους, ο ερημίτης δέχτηκε. Το γεγονός εντυπωσίασε την κοινή γνώμη. Στη συνέντευξη έτρεξαν τα μεγαλύτερα λαγωνικά της αμερικανικής δημοσιογραφίας. Η αίθουσα κατάμεστη από εκπροσώπους του τύπου, της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης. Οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή στον άνθρωπο που απεδόθη η μέθοδος διάσπασης του ατόμου και η πατρότητα της ατομικής βόμβας την οποία τεχνικά κατασκεύασε η ομάδα επιστημόνων του συνεργάτη και συμπατριώτη του Οπενχάιμερ. Σ’ όλες τις ερωτήσεις ο Αϊνστάιν, απάντησε με την ακριβολογία που διακρίνει τους φυσικούς, οπότε όταν οι ερωτήσεις εξαντλήθηκαν και οι δημοσιογράφοι φιλόφρονες ευχαριστούσαν έτοιμοι να αποσυρθούν, ο Αϊνστάιν προς γενικήν έκπληξη δεν σηκώνεται αλλά από τη θέση του απευθυνόμενος στους εκπροσώπους του τύπου τους λέγει:

‘‘Κύριοι λυπάμαι που σας βλέπω έτοιμους να φύγετε χωρίς να μου υποβάλετε την ουσιαστικότερη ίσως ερώτηση. Ζητήσατε να σας απαντήσω σε χίλια δυο πράγματα, κανείς σας όμως δε θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο δάσκαλός μου, ποιος μου έδειξε και μου άνοιξε το δρόμο προς την ανώτερη μαθηματική επιστήμη, σκέψη και έρευνα. Και για να μη σας κουράζω, σας το λέω έτσι απλά χωρίς λεπτομέρειες, ότι ο μεγάλος μου δάσκαλος υπήρξε ο αξεπέραστος Έλληνας Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, στον οποίο εγώ προσωπικά, αλλά και η μαθηματική επιστήμη, η φυσική και η σοφία του αιώνα μας χρωστάμε τα πάντα».

Ο ίδιος βέβαια ο Καραθεοδωρή, με την σεμνότητα και τη μετριοφροσύνη που τον χαρακτήριζε, σε παρατήρηση συνομιλητών του, ότι πολλά προσέφερε στην επιστήμη απάντησε: “Αι ιδικαί μου εργασίαι, δεν πρόκειται να ζήσουν πλέον των 15-25 ετών δεν είναι εργασίαι του Abel ή του Πυθαγόρα”. Όμως οι εργασίες του άντεξαν πολύ περισσότερο και θα αντέξουν κι άλλο, γιατί είναι εργασίες που γράφτηκαν από μία μαθηματική ιδιοφυΐα.

Από το βιβλίο της Δέσποινας Ροδοπούλου – Καραθεοδωρή και Δέσποινας Βλαχοστεργίου – Βασβατέκη “Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή: Ο σοφός Έλλην του Μονάχου”.

Κ. Καραθεοδωρή

ο συνάδελφός του και φίλος καθηγητής Sommerfeld θα τον συμβουλέψει να «μη βάλει ξανά στο κεφάλι του στέφανο εξ ακανθών για την Ελλάδα», αλλά ο θερμός πατριώτης λάτρης του αρχαίου Ελληνικού ιδεώδους και οραματιστής της μεγάλης ένδοξης Ελλάδας δε μπορούσε να μη θέσει εαυτόν εις την διάθεσή της…

Διαβάστε εδώ για να δείτε ποιος είναι ο Κων/νος Καραθεοδωρή -από τέτοια πρότυπα έχουν ανάγκη οι μαθητές, τα παιδιά για να ζυμώσουν τα όνειρά τους, τους στόχους τους και τη ζωή τους-.

Περισσότερα από την πηγή: http://www.karatheodori.gr/index.php

Ο οικογενειακός τάφος του Κ.Καραθεοδωρή στο Μόναχο, όπου ενταφιάστηκαν η σύζυγός του Ευφροσύνη και ο γιος του Στέφανος των οποίων τα ονόματα είναι χαραγμένα πάνω στην μαρμάρινη κολώνα Ιωνικού ρυθμού.

Older Entries